آدم اینجا تنهاست!
جز نقش تو در نظر نيامد ما را...جز كوي تو رهگذر نيامد ما را..(حافظ)
قالب وبلاگ

یه روزی اومدم...

و یه روزی باید برم...

امروز وقت رفتنه!

خداحافظ!خدا حافظ

یادمه گفتی...ومن یتوکل علی الله فهو حسبه...حالا اینجا همان دنیاست..و ما هم زیر همان آسمان و خدا هم همان خدا....هیچ چیز عوض نشده ...فقط ما...!ما... من شده ایم...

پ ن : پایان!

[ ۱۱ اردیبهشت ۱۳٩۱ ] [ ٧:٤٧ ‎ب.ظ ] [ مهتاب ] [ نظرات () ]

آرام می نویسم با شوق.....

تو در راهی...

میدانم ..نمیدانی...

پ ن : از نزدیک های دور میترسم...ای همیشه با من..تا همیشه با من بمان.." نحن اقرب منکم...."

پ ن: " ولکن لا تبصرون" دلشوره نبودنت....بند بند بودنم را هم از هم ربود...تار و پودی نمانده بود...که تو آمدی و باز مرا به مهمان نفس کشیدن در هوایت کردی....

.

.

پ ن: الم اعهد الیکم....؟عهدم به یادم آمد....تو خواستی به یادم بیاید..که یضل من یشا و یهدی من یشا...

پ ن:  ای منتها همم العارفین...مرا بیش تر دریاب...تا به سعی کشانم صفای وجودم را!...و تقصیر کنم گناهم را...در گذر و بگذر زمن..که من جز تو غفاری نیافتم...

پ ن: لبخند...لبخند ...لبخند...تو هستی...و من آرام تر از همیشه ها هستم.شکر...

پ ن: حسبنا الله و نعم الوکیل..

[ ۱٥ اسفند ۱۳٩٠ ] [ ۸:٢٩ ‎ق.ظ ] [ مهتاب ] [ نظرات () ]

انگار این نقطه ها که پایان رسد ..منم نیز پایان یافته ام...

.

.

.

 

ربنا ما خلقت هذا باطلا...

انی جاعل فی الارض خلیفه...

لقد خلقنا الانسان فی کبد...

و اذا سالک عبادی عنی فانی قریب..

ادعونی استجب لکم...

و الله یحب الصابرین...

پ ن : 1.در آینه نگاهم چیزی جز تو نیست....نام تو روشنای قلبم...مرا به خود لحظه ای وا مگذار...

پ ن: 2. روزهای خوبی نیست...اما حسبنا الله و نعم الوکیل

پ ن: 3. دوست داشتم عید مشهد باشم...اما....نطلبید...نخواست...باشه " الهی راضیا برضائک "

[ ۳٠ بهمن ۱۳٩٠ ] [ ۱٠:٠۳ ‎ق.ظ ] [ مهتاب ] [ نظرات () ]


پا به پای کودکی هایم بیا                  کفش هایت را به پا کن تا به تا

قاه قاه خنده ات را ساز کن                    باز هم با خنده ات اعجاز کن

پا بکوب و لج کن و راضی نشو          با کسی جز دوست همبازی نشو

بچه های کوچه را هم کن خبر               عاقلی را یک شب از یادت ببر

خاله بازی کن به رسم کودکی                    با همان چادر نماز پولکی

طعم چای و قوری گلدارمان                لحظه های ناب بی تکرارمان

مادری از جنس باران داشتیم             در کنارش خواب آسان داشتیم

یا پدر اسطوره  دنیای ما                          قهرمان باور زیبای ما

قصه های هر شب مادربزرگ                 ماجرای بزبز قندی و گرگ 

غصه هرگز فرصت جولان نداشت         خنده های کودکی پایان نداشت

هر کسی  رنگ خودش بی شیله بود      ثروت هر بچه قدری تیله بود

ای شریک نان و گردو و پنیر  !             همکلاسی ! باز دستم را بگیر

 مثل تو دیگر کسی یکرنگ نیست       آن دل نازت برایم تنگ نیست ؟

 حال ما را از کسی پرسیده ای ؟        مثل ما بال و پرت را چیده ای ؟

 حسرت پرواز داری در قفس؟         می کشی مشکل در این دنیا نفس؟

سادگی هایت برایت تنگ نیست ؟    رنگ بی رنگیت اسیر رنگ نیست ؟ 

رنگ دنیایت هنوزم آبی است ؟          آسمان باورت مهتابی است ؟

هرکجایی شعر باران را بخوان           ساده باش و باز هم کودک بمان

باز باران با ترانه ، گریه کن !              کودکی تو ، کودکانه گریه کن!

ای رفیق روز های گرم و سرد            سادگی هایم به سویم باز گرد!

 

[ ٢٧ دی ۱۳٩٠ ] [ ٩:٥٤ ‎ب.ظ ] [ مهتاب ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

آدم اینجا تنهابا خداست...
نويسندگان
صفحات اختصاصی
امکانات وب

 


بک لينک