|
آدم اینجا تنهاست! جز نقش تو در نظر نيامد ما را...جز كوي تو رهگذر نيامد ما را..(حافظ)
|
قاه قاه خنده ات را ساز کن باز هم با خنده ات اعجاز کن پا بکوب و لج کن و راضی نشو با کسی جز دوست همبازی نشو بچه های کوچه را هم کن خبر عاقلی را یک شب از یادت ببر خاله بازی کن به رسم کودکی با همان چادر نماز پولکی طعم چای و قوری گلدارمان لحظه های ناب بی تکرارمان مادری از جنس باران داشتیم در کنارش خواب آسان داشتیم یا پدر اسطوره دنیای ما قهرمان باور زیبای ما قصه های هر شب مادربزرگ ماجرای بزبز قندی و گرگ غصه هرگز فرصت جولان نداشت خنده های کودکی پایان نداشت هر کسی رنگ خودش بی شیله بود ثروت هر بچه قدری تیله بود ای شریک نان و گردو و پنیر ! همکلاسی ! باز دستم را بگیر مثل تو دیگر کسی یکرنگ نیست آن دل نازت برایم تنگ نیست ؟ حال ما را از کسی پرسیده ای ؟ مثل ما بال و پرت را چیده ای ؟ حسرت پرواز داری در قفس؟ می کشی مشکل در این دنیا نفس؟ سادگی هایت برایت تنگ نیست ؟ رنگ بی رنگیت اسیر رنگ نیست ؟ رنگ دنیایت هنوزم آبی است ؟ آسمان باورت مهتابی است ؟ هرکجایی شعر باران را بخوان ساده باش و باز هم کودک بمان باز باران با ترانه ، گریه کن ! کودکی تو ، کودکانه گریه کن! ای رفیق روز های گرم و سرد سادگی هایم به سویم باز گرد!
[ ٢٧ دی ۱۳٩٠ ] [ ٩:٥٤ ب.ظ ] [ مهتاب ]
[ نظرات () ]
این نقطه ابتدا و انتهاست... این نقطه من هستم در ابتدا و در انتها... این نقطه تمام دنبای من است... فاصله ای اندازه کن فیکون تا الیه راجعون... پ ن: به مرگی ما بین زندگی می اندیشم... [ ٢۱ دی ۱۳٩٠ ] [ ۱٠:٤٢ ب.ظ ] [ مهتاب ]
[ نظرات () ]
[ ۱٩ دی ۱۳٩٠ ] [ ۱:٤٠ ق.ظ ] [ مهتاب ]
[ نظرات () ]
خنده شیرین من ازگریه تو تلخ تر است نمیدانم شکرها دیگر شیرین نیستند یا زهرها دیگر تلخ یا نه شاید هم من بد مزه کرده بودم شکر از همان اول تلخ بوده یا نه شاید سهراب راست می گفت واژها را باید شست واژه باید خود باران باشد اما باز هم نمی شود هنوز خنده من تلخ است کاش می توانستم گریه کنم شاید باران اشکهایم تلخی این خنده را از صورتم پاک کند [ ۱٩ دی ۱۳٩٠ ] [ ۱:۳٤ ق.ظ ] [ مهتاب ]
[ نظرات () ]
|
درباره وبلاگ  آدم اینجا تنهابا خداست...
امکانات وب
 |
| [ طراحی : وبلاگ اسکین ] [ Weblog Themes By : weblog skin ] |